Θεσμικά ζητήματα και Οικονομικές συνέπειες – Θέσεις και Προτάσεις

Μέσα στα τελευταία δυο χρόνια, με την οικονομία και τους θεσμούς να καταρρέουν ανεξέλεγκτα, υποχρεωθήκαμε όλοι και είδαμε χωρίς παρωπίδες, κομματικές ή άλλες, ότι το εδραιωμένο πολιτικό σύστημα εξουσίας οδήγησε τη χώρα στην απόλυτη χρεοκοπία. Διαπιστώνουμε, εξάλλου, καθημερινά πως το πολιτικό προσωπικό, στην συντριπτική του πλειοψηφία, δεν διαθέτει την ωριμότητα και την κουλτούρα, τα μέσα και τα εργαλεία, προκειμένου να αντιμετωπίσει την πρωτοφανή αυτή κρίση.

Μέσα στη αναταραχή και τον πανικό των ημερών, την οργή και την αγανάκτηση, τα διλήμματα και την σύγχυση θέσεων και απόψεων, θεωρώ ότι πρέπει να μείνουμε προσηλωμένοι στα ουσιώδη αιτήματα της εποχής μας. Αυτά αφορούν:

α) Στη λειτουργία του πολιτικού συστήματος και της δημοκρατίας

Το αδιέξοδο στο οποίο έχουμε βρεθεί είναι αποτέλεσμα ενός πολιτεύματος το οποίο πάσχει. Η δημοκρατία έχει υποστεί τις τελευταίες δεκαετίες τεράστια πλήγματα από τα συστήματα εξουσίας. Οι τεταμένες προς το κοινοβούλιο παλάμες των αγανακτισμένων, σε καμιά περίπτωση δεν στρέφονται κατά της δημοκρατίας ή του κοινοβουλευτικού συστήματος. Κατά βάθος, συμβολίζουν καταγγελτικά, ότι η Βουλή και ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί μέχρι σήμερα όχι απλά είναι ξεπερασμένος, αλλά έχει τραυματίσει βάναυσα και παραμορφώσει το Δημοκρατικό πολίτευμα και τους θεσμούς.

Από πού πρέπει να ξεκινήσουμε;

Αλλαγή του απαράδεκτου νόμου περί μη ευθύνης υπουργών, κατάργηση της βουλευτικής ασυλίας και ασυμβίβαστο μεταξύ υπουργού και βουλευτή. Το παρωχημένο πολιτικό σύστημα θέλει τάχα να αλλάξει τη χώρα αλλά καθόλου δεν επιθυμεί να αλλάξει τον εαυτό του που την οδήγησε στη σημερινή κατάσταση. Η ισοπολιτεία και η ισονομία θα πρέπει κάποτε, επιτέλους, να εφαρμοστούν στην πράξη.

Αυτονομία της Δικαιοσύνης. Να αυτονομηθεί ο ρόλος και να απεμπλακεί το λειτούργημα της Δικαιοσύνης από τις βουλές των εκάστοτε κυβερνήσεων. Η Δικαιοσύνη ποδηγετείται όταν οι ανώτατοι δικαστικοί λειτουργοί διορίζονται από τις κυβερνήσεις.

Τέλος στο πελατειακό κατεστημένο. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη πληγή της χώρας τα τελευταία τριάντα και πλέον χρόνια: το πελατειακό κράτος. Κάθε κομματικός πελάτης, κάθε ρουσφέτι ήταν και παραμένει ένα μεγάλο χαστούκι στην αξιοκρατία. Η νοοτροπία αυτή ευθύνεται στον μέγιστο βαθμό για την οικονομική κατάρρευση και την ηθική ένδεια της χώρας.

β) Στην άσκηση οικονομικής-κοινωνικής πολιτικής για έξοδο από την κρίση

Η έλλειψη πολιτικής ηθικής οδήγησε στην πλήρη απαξίωση της δημοκρατίας, των θεσμών και των αξιών. Οδήγησε νομοτελειακά στην πολιτική και οικονομική εξαχρείωση. Βιώνουμε τώρα επώδυνα την απώλεια αξιοπρέπειας, εθνικής και προσωπικής, ενώ καλούμαστε να υποστούμε τα άδικα, σπασμωδικά και αναποτελεσματικά μέτρα της κυβέρνησης .

Τι πρέπει να γίνει σε πρώτη φάση;

Άμεση και δραστική συρρίκνωση του κράτους και μείωση των δαπανών. Η παρούσα κυβέρνηση έχει περιέλθει όλα αυτά τα χρόνια σε κατάσταση ομηρίας από τους κομματικούς και πανίσχυρους συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ προκρίνει ό,τι κι αν λέει, το πολιτικό κόστος, ενώ στην πλήρη αδυναμία της να εφαρμόσει τους όρους που περιγράφονται στο μνημόνιο για συρρίκνωση του κράτους, φορτώνει χωρίς δεύτερη σκέψη την αποτυχία της στον ιδιωτικό τομέα, τη νεολαία και τους μη προνομιούχους πολίτες.

Άρση των αδικιών, φρένο στους αβάσταχτους φόρους. Επιβάλλονται διαρκώς νέα, όλο πιο επώδυνα, όλο πιο άδικα φορολογικά μέτρα, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ούτε η φοροδοτική ικανότητα των πολιτών ούτε το αδιέξοδο στο οποίο οδηγείται η οικονομία και η ανύπαρκτη πια ανάπτυξη, λόγω της συνεχούς μείωσης των εσόδων. Και πάλι, όλα αυτά, για να καλυφθούν οι τεράστιες δημόσιες δαπάνες που όχι μόνο δεν μειώνονται αλλά αυξάνονται αδικαιολόγητα.

Δραστική καταπολέμηση της φοροδιαφυγής στην πράξη. Αυστηρότεροι και συντεταγμένοι έλεγχοι στην πράξη και παραδειγματική εφαρμογή του νόμου και των σκληρών του κυρώσεων σε όσους φοροδιαφεύγουν. Μετά από τόσα λόγια και επικοινωνιακές εξαγγελίες κανένας φοροφυγάς δεν πιάστηκε, κανείς δεν τιμωρήθηκε. Θυμίζω δε, ότι «επιβραβεύτηκαν» εσχάτως με την διαδικασία της περαίωσης όσοι χρωστούσαν στο δημόσιο πολλά, ενώ αδικήθηκαν, για άλλη μια φορά, οι νομοταγείς ως προς τις φορολογικές υποχρεώσεις τους πολίτες. Από τη στιγμή, όμως, που δεν τιμωρούνται όσοι πολιτικοί διασπάθισαν ή καταλήστευσαν δημόσιο χρήμα, πώς να εφαρμοστεί ο νόμος για τους φοροφυγάδες;

Μέχρι στιγμής, το μόνο που βλέπουμε στην άσκηση της οικονομικής πολιτικής είναι αδικία, αποτυχία και αναποτελεσματικότητα. Τα εξωφρενικά μέτρα που εξαγγέλλονται στο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα – όπως αντίστοιχα και εκείνα στο Μνημόνιο 1 - δεν προοιωνίζονται σε καμιά περίπτωση έξοδο από την κρίση ούτε προσφέρουν την παραμικρή προοπτική για παραγωγικότητα και ανάπτυξη.

Ο κάθε πολίτης διαπιστώνει την ανικανότητα του συστήματος να ενεργήσει δυναμικά και επ’ωφελεία και να διαχειριστεί την κρίση ως ευκαιρία υπέρ της Ελλάδας. Αντ’αυτού, οδηγεί τη χώρα σε οικονομικό στραγγαλισμό και σε επ’αόριστον γενική αποτελμάτωση. Και όλα αυτά υπό το κράτος του εκφοβισμού, των εκβιαστικών διλημμάτων και εις το όνομα της σωτηρίας της πατρίδας.

Τα τελευταία δυο χρόνια αποφάσισα να ασχοληθώ ενεργά με την πολιτική. Έλαβα μέρος στις εθνικές εκλογές το 2009, ως υποψήφιος βουλευτής με το κόμμα της Ν.Δ., και ως υποψήφιος περιφερειακός σύμβουλος στον συνδυασμό «Δυνατή Πελοπόννησος» στις περσινές περιφερειακές εκλογές.

Η γενική απαξίωση του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος και των εκπροσώπων του προβληματίζει όλους όσοι σκέφτονταν μέχρι χτες να ασχοληθούν με την πολιτική και να δοκιμαστούν στον στίβο της. Είναι χαρακτηριστική η δική μου εμπειρία, η ερώτηση δηλαδή συγγενών, γνωστών και φίλων: «τι θέλεις τώρα να ασχοληθείς με την πολιτική, που πας να μπλέξεις;». Σε όσους με ρωτούν γιατί επιμένω να ασχοληθώ τώρα με την πολιτική, απαντώ, γιατί τώρα επιβάλλεται περισσότερο από ποτέ.

Πιστεύω ότι η συγκυρία είναι αποφασιστικής, ιστορικής σημασίας. Η λύση στο πολιτικό τέλμα θα εξαρτηθεί από τη στάση του καθενός μας. Ζούμε το τέλος εποχής του ξεπερασμένου μοντέλου εξουσίας της μεταπολίτευσης και είναι στο χέρι μας να διεκδικήσουμε με αξιώσεις και εκ νέου τη δημοκρατία και τη δικαιοσύνη, πριν χαθούν τα πάντα.

Ο Βασίλης Κοντοζαμάνης κατάγεται από το Άστρος Κυνουρίας. Σπούδασε Μαθηματικά στο Παν. Ιωαννίνων, Διοίκηση Επιχειρήσεων (ΜΒΑ) στην Αθήνα και Πολιτική κ Διοίκηση Υπηρεσιών Υγείας στη Μ. Βρετανία. Έχει διατελέσει Αντιπρόεδρος και Πρόεδρος του ΕΟΦ την περίοδο 2004-2009. Σήμερα εργάζεται ως σύμβουλος επιχειρήσεων στον ιδιωτικό τομέα.