Από το «λαό» στους «αντι-εξουσιαστές» στην εξουσία
«Το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση, ο λαός στην εξουσία» ήταν το σύνθημα που κυριάρχησε από τη δεκαετία του ΄80 στα ελληνικά πολιτικά πράγματα. Το παρασύνθημα, κρίνοντας πια από το αποτέλεσμα, ήταν «κάντε ό,τι θέλετε φτάνει να ψηφίζετε ΠΑΣΟΚ». Φτάσαμε, έτσι, μέσα σε λίγες δεκαετίες στην ισοπέδωση κάθε είδους ιεραρχίας και εξουσίας μέσα στο κράτος και στη διάλυση της δημόσιας διοίκησης.
Επίσημα, το ΠΑΣΟΚ εγκαινίασε μια νέα εποχή στην πολιτική κουλτούρα της χώρας, βάζοντας στο ένοχο «παιχνίδι» της εξουσίας το λαό.
Οι σημερινές γνωστές παθογένειες, όπως η προσωπική σχέση με το κράτος, οι πελατειακές σχέσεις με τα κόμματα εξουσίας, η ευνοιοκρατία, έγιναν καθεστώς.
Άντε τώρα να μπει τάξη στο χάος. Κομματικοί, συνδικαλιστές, κυκλώματα, συντεχνίες, καταπατητές (δεν έχει τέλος αυτή η λίστα), είναι το «αυγό του φιδιού» ώστε να διαιωνιστεί η οικονομική κρίση και να μην υπάρξει ανασυγκρότηση. Δεν υπάρχει από την πλευρά τους καμία διάθεση και κανένα περιθώριο. Η συλλογική αντιμετώπιση των τεράστιων προβλημάτων μας, η αποτελεσματική εφαρμογή των όποιων σωστών πολιτικών, η νομιμότητα, είναι κούφια λόγια.
Ο λαός στην εξουσία, λοιπόν, οι κάθε χρώματος κομματικοί πελάτες, αποδεικνύουν σήμερα, περισσότερο από ποτέ, τη δύναμη και την ισχύ τους έναντι των κυβερνώντων τους. Η ίδια η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ εξέθρεψε στους κόλπους της, από την εποχή της συνθηματολογίας του Ανδρέα Παπανδρέου, το τέρας με το οποίο παλεύει σήμερα. Και, φυσικά, χάνει παντού: στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, στην αδυναμία διαρθρωτικών αλλαγών, στην εξυγίανση του δημοσίου, στην ανάπτυξη, την «πράσινη» ανάπτυξη, κοκ.
«Είμαστε αντι-εξουσιαστές στην εξουσία», διακήρυξε αρκετές φορές ο Γιώργος Παπανδρέου τον τελευταίο ενάμιση χρόνο. Τι να εννοεί άραγε; Προφανώς, ότι από τις θέσεις εξουσίας που κατέχει ο ίδιος και τα στελέχη του, θα πολεμήσουν το κατεστημένο.
Το νέο αυτό σύνθημα, ως προωθημένο επικοινωνιακό εύρημα, επιχειρεί να εκφράσει «επαναστατικά» την απαίτηση του αφυπνισμένου νεοέλληνα να ξεκινήσει εδώ και τώρα ο πόλεμος με το διεφθαρμένο ελληνικό κατεστημένο της εξουσίας. Στη νέα εποχή του ΠΑΣΟΚ, ο αντι-εξουσιαστής (παρεμπιπτόντως, σύμβολο περασμένων δεκαετιών), δεν αποτελεί απειλή για την εξουσία, είναι η εξουσία. Βρίσκει τώρα τη δικαίωση που του αξίζει και αναλαμβάνει καθήκοντα.
Ποιοι μπορεί να είναι αυτοί; Αναμφίβολα, ο μέχρι χθες «λαός στην εξουσία»! Μα τι παραλογισμός;! Οι αντι-εξουσιαστές σε πόλεμο με το λαό στην εξουσία. Το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου σε πόλεμο με το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου. Πάντα, όμως, ΠΑΣΟΚ.
Στην εξουσία δεν βρίσκονται αντι-εξουσιαστές (ό,τι κι αν σημαίνει αυτό στις μέρες μας), βρίσκεται το νοσηρό κατεστημένο. Όλες οι παθογένειες βρίσκονται ακόμα εδώ. Ευνοιοκρατία, πελατειακές σχέσεις, αδιαφάνεια, ανομία, ατιμωρησία, κοκ.
Είναι φανερή η ανεπάρκεια της σημερινής κυβέρνησης να βρει λύσεις στα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε. Πανικόβλητη, προσέφυγε αλλού, υιοθετώντας άκριτα και τυφλά ένα μνημόνιο το οποίο δεν μπορεί να υλοποιήσει.
Κι αν ο «λαός στην εξουσία» αποδείχτηκε ολέθριος, φέρνοντας τα πράγματα ως εδώ, οι «αντι-εξουσιαστές στην εξουσία» αποδεικνύονται εξίσου επικίνδυνοι, εξοργιστικοί και, οπωσδήποτε, γραφικοί.
